Zongekoelde drankjes aan het Victoriameer.

KISUMU – Na mijn aantreding in het bestuur van Schoolchild Africa (SCA) heb ik afgelopen maart voor het eerst de projecten in Kenia bezocht. Op naar Kisumu en Mbita dus, voor de school, het weeshuis, de boerderij en het Victoriameer met haar flora en fauna. Ik had twee hoofddoelstellingen: onderzoeken welke projecten vrijwilligers op korte termijn kunnen gaan doen  en  een start maken met het plaatsen van zonnepanelen in Mbita.

Steven, de projectleider van YGC die vroeger zelf  in YGC heeft gewoond, was mijn gids en steun en toeverlaat.  Met behulp van financiële ondersteuning vanuit SCA heeft YGC  dit talent weten te behouden voor de organisatie en dus zet hij zich naast zijn studie lokaal in voor de projecten. Omdat ik eerst mijn vriendin in Nairobi ging bezoeken en wij later samen  naar Kisumu af zouden reizen moest ik het hartelijke aanbod van Steven om ons op te halen van het vliegveld afslaan. Na een heerlijke dag in Kisumu  – boottocht op het Viktoriameer gemaakt vergezeld door wat badderende nijlpaarden en chillende  zebra’s – kwam Steven mij al vroeg ophalen. Samen reisden we allereerst naar Mbita,  een stuk land aan het Victoriameer en vlakbij Ruma National park. Het land bedraagt zo’n  2 hectare met als voornaamste bestemming het verbouwen van gewassen (boerderij) en het kweken van vissen (fish farm). Ook zijn er toekomstplannen om de (al gebouwde) vakantiehuisjes te verhuren voor bezoekers aan het national park of het meer.

Africa

In het verleden zijn de boerderij en de fish farm in het Vocational Training Center al actief geweest, maar vanwege rovende apen en vogels en allesverwoestende nijlpaarden is dat momenteel stilgelegd. Dat is ontzettend jammer, want de gewassen  werden gebruikt om de wees- en schoolkinderen op YGC van eten te voorzien zodat ze met een volle maag naar school kunnen gaan en zich beter kunnen concentreren. Een oplossing tegen de beestachtige voedselrovers is het inzetten van grote lichten in combinatie met bewakers, zodat ze worden afgeschrikt.  Er is echter één probleem:  Mbita is nog niet aangesloten aan het elektriciteitsnet.

En daarom willen we met SCA nu hierin investeren. In een land als Kenia, waar het vrijwel altijd zonnig is, moet je, volgens ons, anno 2016 niet meer met fossiele brandstoffen aan de gang, maar met duurzame energie. Door financiële ondersteuning van een eenmalige investeerder, een enorme fan van zonnepanelen,  kon ik daar beginnen met het opzetten van een plan om de boerderij zo snel mogelijk van elektriciteit te voorzien zodat de boerderij weer volledig operationeel kan zijn zijn. Een bijkomend voordeel van de energie is dat men  met een elektrische pomp water uit het Victoriameer kan pompen. Hierdoor kunnen zij het hele jaar gewassen verbouwen en zijn ze niet meer afhankelijk van het regenseizoen.

Al vrij snel was het eerste begin er;  voordat de zonnepanelen in op grote schaal worden geïnstalleerd, werd er een test gedaan met één paneel. Meteen werd er een  een radio en een klein koelkastje aangesloten, met als resultaat: zongekoelde drankjes aan het Victoriameer. Hopelijk kunnen we spoedig verder met de volledige installatie en kan er  spoedig weer volop verbouwd en gekweekt worden. Ondersteuning hierbij is een mooi project voor een enthousiaste vrijwilliger!

Zonnepaneel

Onderweg terug naar Kisumu (Mbita ligt daar ongeveer 3 – 4 uur reizen vandaan) vertelde Steven mij over zijn prioriteiten, wat voor projecten vrijwilligers zouden kunnen doen en liet hij mij het gastenhuis zien. Omdat Seline, de oprichtster van YGC, met pensioen is en niet meer op het terrein woont is haar huis veranderd in een gastenhuis voor vrijwilligers of gasten. Het bevindt bevind zich op het terrein van YGC. Er lopen dus altijd kinderen rond en drie keer per dag kun je mee-eten. Ik was nogal verbaast over de faciliteiten midden in een slum in Kisumu; zo was er bijvoorbeeld warm water en wifi. Qua prioriteit en projecten was Steven duidelijk in zijn onduidelijkheid: er zijn veel projecten op YGC die aandacht verdienen en die afhankelijk van de expertise of opleiding van de vrijwilliger kunnen worden opgepakt. Ik moest hierbij denken aan: denken over de implementatie van duurzame energie, fondswerving, meewerken aan de communicatiestrategie, bedrijfsstrategieontwikkeling, etc.

Ontzettend jammer dat ik er niet langer aanwezig kon zijn en zelf een project uit kon voeren. Want terwijl ik dromend in de auto zat, kijkend naar het lang uitgestrekte Afrikaanse landschap en luisterend naar de de typische chaotische geluiden van het Keniaanse leven op de achtergrond, kwamen er vele  ideeën in mij op. Misschien volgend jaar, want dan ga ik zeker weer mijn vakantiedagen aan Steven, Mbita en Kisumu spenderen…

Lenu dhati,

Stefan Broekhuizen