Hoe Schoolchild Africa ontstond:

“Ik reis af naar Zambia, om precies te zijn naar Lusaka, een sloppenwijk midden in Zambia. Ik ga hier wonen en werken. Maar in alle oprechtheid komt het meer neer op overleven. De meeste mensen hebben hier geen werk en kijken van uur tot uur hoe ze de dag door komen. Er is geen stromend water, geen stroom en het is ook nog maar de vraag of er die dag eten is.

Een gat in de grond fungeert als toilet en de hygiëne laat ver te wensen over. Daarnaast zijn er veel mensen ziek, bijna de helft is geïnfecteerd met HIV of heeft al AIDS. Mensen wonen en leven op straat of in armoedige in elkaar gekluste hokjes niet groter dan het toilet wat ik thuis heb.

De kinderen zijn hierin het meest kwetsbaar, er is niks voor handen en als ze nog twee ouders hebben dan mogen ze spreken van geluk. De meeste kinderen hebben nog maar één ouder of hebben allebei de ouders al verloren. Hartverscheurend om te zien en elke actie voelt als een druppel op een gloeiende plaat.

Eenmaal thuis in Nederland besloot ik dat ik iets voor deze kinderen moest gaan doen. Zij zijn immers de toekomst. En één druppel verdampt, maar als ik deze druppel tot een stroom water kan omzetten zal dat de plaat doen afkoelen.

Ik ben Willeke Versluis, en samen met Ilse en Simon van der Veer besloot ik een stichting op te zetten om deze waterstroom werkelijkheid te maken.”